Η απαίτηση για γην και ύδωρ συμβόλιζε ότι αυτοί που παραδίδονταν στους Πέρσες παραιτούνταν από κάθε δικαίωμα πάνω στη Γη τους και στα αγαθά της.

Δίνοντας γην και ύδωρ αναγνώριζαν την περσική εξουσία πάνω σε όλα, ακόμα και οι ζωές τους άνηκαν στον Βασιλιά των Περσών. Μετά από αυτή την αναγνώριση, ακολουθούσαν διαπραγματεύσεις για τις υποχρεώσεις και τα προνόμια των υποτελών.

Όταν οι Πέρσες αγγελιαφόροι απαίτησαν από τον Βασιλέα Λεωνίδα στην Σπάρτη γη και ύδωρ, οι Σπαρτιάτες τους πέταξαν σε ένα βαθύ πηγάδι, λέγοντάς τους πως θα τα βρουν εκεί.

Η φράση Γη και ύδωρ, ακόμα και στα νέα Ελληνικά, συμβολίζει την υποταγή άνευ όρων σε ένα κατακτητή.

Σύμφωνα με τον σύγχρονο ιστορικό JM Balcer, η σημασία της γης και του ύδατος είναι ότι ήταν σύμβολα Ζωροαστρίας και αντιπρόσωπος της υποταγής στην περσική αυτοκρατορία. «Οι περσικοί προσηλωτές ταξίδεψαν σε ολόκληρη την Ελλάδα απαιτώντας την αναγνώριση της Περσικής Σουζέριντα και των Ζωροαστρικών συμβόλων της γης και του ύδατος, τα σημάδια της υποταγής …».

In Book 7, Herodotus recounts that when the Persians sent envoys to the Spartans demanding the traditional symbol of surrender, an offering of soil and water, the Spartans threw them into a deep well, suggesting that upon their arrival at the bottom, they could «Dig it out for yourselves.